Jeśli odnajdujesz w tym siebie
Jesteś we właściwym miejscu
Wiem, jakie to trudne. A jednocześnie jest to zupełnie naturalne. Problem nie polega na tym, co się z Tobą dzieje, tylko na tym, że nie byłaś na to przygotowana. Żadna z nas nie była.
Nie rozmawia się o życiu po czterdziestce, o tym, że radykalnie się ono zmienia, bo układ nerwowy już tyle nie wybacza, a hormony robią rewolucję. Dotychczasowy sposób życia przestaje działać, pojawia się zmęczenie, czujesz się, jakbyś siebie nie znała. Wydolność, fizyczna i psychiczna, spada. To nieznane i przede wszystkim zaskakujące. Większość kobiet przechodzi przez ten czas w milczeniu, w przekonaniu, że dotyczy to tylko ich.
Czym jest ten proces
To nie jest słabość, ani porażka. To granica tego, co możesz dalej dźwigać.
Wiesz, co się dzieje, gdy estrogeny zaczynają spadać? Przestają Cię chronić przed nadużywaniem siebie. Tak zaprojektowała to natura. Wysoki estrogen dawał kobietom niemal nadludzką wydolność, by mogły tak dużo dawać: zadbać o dom i dzieci, mieć siłę na nocne wstawanie i obejmowanie cudzych emocji. A gdy zaczyna spadać, organizm coraz mniej wybacza. Nie da się już tak mało dosypiać, tak się zaharowywać, tak nie słyszeć siebie. Ciało mówi „stop", emocje również.
W efekcie możesz nagle zauważyć, że masz dość ról, które dźwigałaś, i stylu życia, który prowadziłaś. To nie znaczy, że się zepsułaś. To znaczy, że było tego za dużo. I teraz to do Ciebie dociera.
Badania pokazują, że w perimenopauzie ryzyko depresji jest od dwóch do czterech razy wyższe niż wcześniej. Nie dlatego, że coś poszło nie tak, lecz dlatego, że Twój mózg i układ hormonalny przechodzą przez jeden z największych remontów w życiu.
